ఎ9 న్యూస్ డెస్క్ జులై 26:
బీజేపీ రాష్ట్ర అధ్యక్షుడు ఎన్. రామచంద్రరావు జూలై 25 ఆంధ్రజ్యోతి పత్రికలో రాసిన “ఆందోళనల వెనుకున్నది అధికార దాహమే!” అనే వ్యాసం ఒక రాజకీయ పార్టీ దృక్కోణాన్ని ప్రతిబింబించే అభిప్రాయ వ్యాసం. ఇందులో విద్యార్థి ఉద్యమాలు, ప్రతిపక్ష పార్టీలు, పర్యావరణ కార్యకర్త సోనం వాంగ్చుక్, ప్రజాస్వామ్య నిరసనలను ఒకే గాటన కట్టి “దేశ వ్యతిరేక కుట్ర”గా చిత్రీకరించే ప్రయత్నం కనిపిస్తుంది. అయితే ఈ వ్యాసాన్ని వాస్తవాలు, తర్కం, రాజ్యాంగం, ప్రజాస్వామ్య విలువల కోణంలో పరిశీలిస్తే అనేక బలహీనతలు బయటపడతాయి.
1. ఉద్యమం అంటేనే కుట్ర అన్న ముందస్తు నిర్ణయం
వ్యాసం ప్రారంభం నుంచే “భారత వ్యతిరేక అదృశ్య శక్తులు మేల్కొన్నాయి” అనే వ్యాఖ్య చేస్తుంది. కానీ ఆ అదృశ్య శక్తులు ఎవరు? వాటి గురించి ఏ దర్యాప్తు నివేదిక ఉంది? ఏ కోర్టు తీర్పు ఉంది? ఏ ప్రభుత్వ శ్వేతపత్రం ఉంది? అనే ప్రశ్నలకు సమాధానం ఇవ్వదు.
ప్రజాస్వామ్యంలో ఒక ఉద్యమాన్ని దేశద్రోహంగా లేదా విదేశీ కుట్రగా ప్రకటించాలంటే ఆధారాలు అవసరం. అనుమానాలు, రాజకీయ ఆరోపణలు లేదా భావోద్వేగ పదజాలం సరిపోవు.
2. ప్రభుత్వాన్ని విమర్శించడం దేశ వ్యతిరేకత కాదు
వ్యాసం మొత్తం ప్రభుత్వ వ్యతిరేక ఉద్యమాన్ని దేశ వ్యతిరేక ఉద్యమంగా చిత్రీకరించే ప్రయత్నం చేస్తుంది.
ప్రభుత్వం అనేది రాజ్యం కాదు. ఒక రాజకీయ పార్టీ లేదా ప్రభుత్వం దేశానికి సమానం కాదు. భారత రాజ్యాంగం ప్రతి పౌరునికి ప్రభుత్వాన్ని విమర్శించే హక్కు, శాంతియుతంగా నిరసన తెలిపే హక్కు, సమావేశమయ్యే హక్కు కల్పించింది.
ప్రభుత్వంపై విమర్శను దేశద్రోహంగా ముద్ర వేయడం ప్రజాస్వామ్య భావనకు విరుద్ధం.
3. ప్రతిపక్షాలను “అధికార దాహంతో” మాత్రమే చూడటం రాజకీయ సరళీకరణ
వ్యాసం ప్రకారం ప్రతిపక్షాలు అధికార దాహంతోనే ఉద్యమాలు చేస్తున్నాయి.
ప్రతిపక్షాలు రాజకీయ లాభం పొందాలని ప్రయత్నించడం రాజకీయ వ్యవస్థలో సహజం. అదే విధంగా అధికార పక్షం కూడా రాజకీయ ప్రయోజనం కోసం సంఘటనలను ఉపయోగించుకోవచ్చు. కాబట్టి ఒకవైపు మాత్రమే ఉద్దేశాలను చెడ్డవిగా చూపడం తటస్థ విశ్లేషణ కాదు.
4. సోనం వాంగ్చుక్పై చేసిన ఆరోపణలు
వ్యాసంలో సోనం వాంగ్చుక్ను దేశ వ్యతిరేకిగా చిత్రీకరించే ప్రయత్నం ఉంది.
అయితే ఆయనపై చేసిన ప్రతి ఆరోపణకు ఆధారాలు చూపలేదు.
ఒక వ్యక్తి ప్రభుత్వ విధానాలను విమర్శించాడనే కారణంతో అతన్ని దేశ వ్యతిరేకిగా ప్రకటించడం ప్రజాస్వామ్య పద్ధతి కాదు. ఏ వ్యక్తి వ్యాఖ్యలతో ఏకీభవించకపోవచ్చు; కానీ వాటిని చట్టపరమైన ఆధారాలు లేకుండా దేశద్రోహంగా ప్రకటించడం సరైంది కాదు.
5. “విద్యార్థులు కనిపించలేదు” అనే వాదన
వ్యాసం ప్రకారం ఉద్యమంలో అసలు విద్యార్థులే లేరని చెబుతుంది.
ఒక ప్రదేశంలో చూసిన దృశ్యంతో దేశవ్యాప్త ఉద్యమ స్వరూపాన్ని నిర్ణయించలేం. అనేక సందర్భాల్లో విద్యార్థులు, తల్లిదండ్రులు, ఉపాధ్యాయ సంఘాలు, పౌరసంఘాలు కూడా విద్యా విధానాలపై నిరసనలు తెలియజేశాయి.
అందువల్ల ఒక సంఘటన ఆధారంగా మొత్తం ఉద్యమాన్ని కొట్టిపారేయడం తార్కిక లోపం.
6. పేపర్ లీకేజీ సమస్యను చిన్నచూపు చూడటం
వ్యాసం ప్రకారం రీ-ఎగ్జామ్ నిర్వహించారని, నిందితులను అరెస్టు చేశారని చెబుతూ ఉద్యమాల అవసరాన్ని ప్రశ్నిస్తుంది.
అయితే పరీక్షా వ్యవస్థపై ప్రజల నమ్మకం దెబ్బతింటే, పారదర్శకత, బాధ్యత, వ్యవస్థాగత సంస్కరణలు కోరడం ప్రజాస్వామ్య హక్కు. ఒకసారి పరీక్ష మళ్లీ నిర్వహించడం వల్ల అన్ని సందేహాలు తొలగిపోవు.
7. శ్రీలంక, బంగ్లాదేశ్, నేపాల్ పోలికలు
వ్యాసం భారత ఉద్యమాలను శ్రీలంక, బంగ్లాదేశ్, నేపాల్ సంఘటనలతో పోలుస్తుంది.
ప్రతి దేశానికి వేర్వేరు రాజకీయ, ఆర్థిక, సామాజిక పరిస్థితులు ఉంటాయి. అలాంటి పోలికలు చేయాలంటే బలమైన విశ్లేషణ అవసరం. కేవలం భయాన్ని సృష్టించేలా పోలికలు చేయడం ప్రచార పద్ధతి మాత్రమే.
8. విదేశీ కుట్ర సిద్ధాంతం
వ్యాసం విదేశీ శక్తులు, అంతర్జాతీయ నెట్వర్క్లు, విదేశీ నిధుల గురించి చెబుతుంది.
అలాంటి ఆరోపణలు నిజమైతే ప్రభుత్వం చట్టపరమైన చర్యలు తీసుకోవాలి. కోర్టుల్లో ఆధారాలు సమర్పించాలి. కానీ ఆధారాలు లేకుండా రాజకీయ వేదికలపై ఆరోపణలు చేయడం వాస్తవ నిరూపణ కాదు.
9. మహిళలపై దాడులు, హింస
ఉద్యమాల్లో మహిళలపై దాడులు, మీడియాపై దాడులు, పోలీసులపై హింస జరిగితే అవి ఖండించాల్సినవే.
అయితే కొందరు వ్యక్తుల తప్పిదాలను మొత్తం ఉద్యమానికి ఆపాదించడం కూడా తగదు. చట్టాన్ని ఉల్లంఘించిన వారిపై వ్యక్తిగతంగా చర్యలు తీసుకోవాలి.
10. “కాక్రోచ్ పార్టీ” వంటి పదజాలం
వ్యాసంలో ప్రత్యర్థి రాజకీయ పార్టీని అవమానించే పదాలు వాడారు.
ఇది రాజకీయ సంస్కృతిని దిగజార్చుతుంది. ప్రజాస్వామ్యంలో తీవ్ర విమర్శలు చేయవచ్చు; కానీ వ్యక్తిగత దూషణలు, అవమానకర పదజాలం ఆరోగ్యకరమైన చర్చకు ఉపయోగపడవు.
11. “పెయిడ్ బ్యాచ్లు” అనే ఆరోపణ
ఉద్యమకారులను డబ్బు తీసుకుని వచ్చినవారిగా చిత్రీకరించారు.
ఇలాంటి ఆరోపణలకు స్పష్టమైన ఆధారాలు లేకపోతే అవి ఉద్యమంలో పాల్గొన్న వేలాది మందిని అవమానించే వ్యాఖ్యలుగా మారతాయి. ప్రజలు స్వచ్ఛందంగా ఉద్యమాల్లో పాల్గొనే అవకాశాన్ని పూర్తిగా నిరాకరించడం వాస్తవిక దృక్పథం కాదు.
12. “అర్బన్ నక్సల్స్” వంటి రాజకీయ ముద్రలు
వ్యాసంలో విభిన్న అభిప్రాయాలు వ్యక్తం చేసే వ్యక్తులను “అర్బన్ నక్సల్స్”, “దేశ వ్యతిరేక శక్తులు” వంటి పదాలతో ఒకే వర్గంలో చేర్చే ప్రయత్నం ఉంది.
ఇలాంటి విస్తృత ముద్రలు ప్రజాస్వామ్య చర్చను సంకుచితం చేస్తాయి. చట్టవిరుద్ధ కార్యకలాపాలకు ఆధారాలు ఉంటే చట్టం ప్రకారం చర్యలు తీసుకోవాలి; లేకపోతే విభిన్న అభిప్రాయాలను నేరంతో సమానంగా చూడకూడదు.
13. ప్రభుత్వం బాధ్యత నుంచి దృష్టి మళ్లించడం
వ్యాసంలో ప్రధానంగా ఉద్యమాల ఉద్దేశాలపై దృష్టి పెట్టి, ప్రజలు ఎందుకు అసంతృప్తి వ్యక్తం చేస్తున్నారు అనే మూల ప్రశ్నను పక్కన పెట్టారు.
ప్రజాస్వామ్యంలో ప్రభుత్వ బాధ్యత విమర్శలను వినడం, సమస్యలను పరిష్కరించడం, పారదర్శకతను పెంచడం. ప్రతి విమర్శను కుట్రగా కొట్టివేస్తే ప్రజల విశ్వాసం దెబ్బతినే ప్రమాదం ఉంది.
ముగింపు
ఎన్. రామచంద్రరావు వ్యాసం రాజకీయంగా ప్రభావితం చేసే ప్రచార రచనగా కనిపిస్తుంది. ఇందులో ప్రభుత్వం అనుకూల దృక్కోణాన్ని బలంగా సమర్థిస్తూ, విద్యార్థి ఉద్యమాలు, ప్రతిపక్షాలు, పౌర ఉద్యమాలు, వ్యక్తిగత కార్యకర్తలపై తీవ్రమైన ఆరోపణలు చేయబడినప్పటికీ, వాటిలో అనేకానికి స్వతంత్ర ఆధారాలు సమర్పించబడలేదు. భావోద్వేగపూరిత పదజాలం, ప్రత్యర్థుల ఉద్దేశాలను ముందుగానే చెడ్డవిగా నిర్ణయించడం, ఆధారాల స్థానంలో అనుమానాలను ఉంచడం వంటి లక్షణాలు ఈ వ్యాసంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి.
ప్రజాస్వామ్యంలో ప్రభుత్వం కూడా జవాబుదారీతనానికి లోబడి ఉండాలి.ఉద్యమాలు కూడా చట్టబద్ధంగా, శాంతియుతంగా ఉండాలి. ప్రభుత్వాన్ని విమర్శించడం దేశద్రోహం కాదు. అదే సమయంలో హింస, ఆస్తి ధ్వంసం లేదా చట్టవిరుద్ధ చర్యలు కూడా సమర్థనీయం కావు. కాబట్టి ప్రతి సంఘటనను రాజకీయ ప్రచార కళ్లద్దాల ద్వారా కాకుండా, వాస్తవాలు, రాజ్యాంగ విలువలు, చట్టపరమైన ఆధారాలు, స్వతంత్ర పరిశీలనల ఆధారంగా విశ్లేషించడం ప్రజాస్వామ్యానికి మేలు.
